अभियान सम्पन्न
एभरेस्ट अभियान
हाम्रो योजना, वास्तविक घटना र उपलब्धि।
मूल लक्ष्य
मूल लक्ष्य रेन्जो ला, चो ला र कोङ्मा ला पार गर्ने एभरेस्ट तीन उच्च भञ्ज्याङ परिक्रमा थियो। गोक्यो, सगरमाथा आधार शिविर र कालापत्थर पनि योजनामा थिए।
अक्टोबर २०२६ को अन्त्यमा काठमाडौँ आइपुग्यौँ, लुक्ला उड्यौँ र फाक्दिङ हुँदै नाम्चे हिँड्यौँ। उचाइसँग अनुकूल भएपछि थामे र लुङदेन हुँदै रेन्जो लातिर लाग्यौँ।
लुङदेनको निर्णय
लुङदेनमा बाक्लो हिउँ र घट्दो दृश्यताले अवस्था बदल्यो। पहिलो भञ्ज्याङ पार गर्ने जोखिम उचित रहेन। गाइडको निर्णयमा भरोसा गरेर नाम्चेतिर फर्कियौँ। त्यो दिन हिउँमा १८.४ किलोमिटर हिँड्यौँ।
हिउँ परेपछि बाटो चिन्न गाह्रो भयो र दृश्यता तीव्र घट्यो। तन्दुरुस्ती र दृढताले अवस्था बदल्न सक्दैनथे। महिनौँ तयारीपछि फर्कनुपर्दा निराशा भयो, तर त्यो सही निर्णय थियो।
संशोधित मार्ग
खुम्बु हुँदै संशोधित यात्रा कार्यक्रम पछ्याएर हामी सगरमाथा आधार शिविर पुग्यौँ।
हिउँका कारण बाँकी उच्च भञ्ज्याङ कार्यक्रममा रहेनन् र मूल गोक्यो परिक्रमाको सट्टा संशोधित एभरेस्ट मार्ग लिइयो।
आमादब्लाम प्रायः सधैँ देखिन्थ्यो। बाटोमा आरोही, पदयात्री र चियाघरका सञ्चालक भेटिए। तास खेल्यौँ, चुलोछेउ लुगा सुकायौँ र भञ्ज्याङ पार गर्नुभन्दा बाहिरका धेरै कथा बटुल्यौँ।
सगरमाथा आधार शिविर र कालापत्थर
Graham, Aidan, Niall र Luke ले Sunil सँग कालापत्थर चढेर अभियानको उच्चतम बिन्दु ५,५८५ मिटर पुगे। सगरमाथा र वरपरका चुचुराको दृश्य अद्भुत थियो। अन्तिम चट्टानी उकालोमा सावधानी चाहिन्थ्यो, र पथप्रदर्शकको साथले ठूलो फरक पार्यो।
फिर्तीले पहाड चढ्नु कामको एक भाग मात्र हो भन्ने सम्झायो। बरफका बाटा, ठाडा भीर र कठ्याङ्ग्रिने बिहानले अन्तिमसम्म ध्यान मागे।